• IOS Image Rotator
  • IOS Image Rotator
Strona główna 2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001 2000 Dział reklamy Kontakt Partnerzy - dystrybucja






Nie masz jeszcze konta? Załóż konto

Czy podoba Ci się nasz nowy portal?

Wyniki
Jakich artykułów chciałbyś więcej znaleźć w gazecie?

Wyniki

3-4/2010

Zmiany podatkowe w 2011 roku

W 2011 roku rząd przygotował nam wiele niekorzystnych zmian, które jeszcze bardziej skomplikują nam prowadzenie działalności gospodarczej. Celem wprowadzenia zmian podatkowych jest wzrost wpływów do budżetu państwa i nie doprowadzenie do tego byśmy podzielili los Grecji czy Irlandii. Jak zwykle zmiany takie teoretycznie wprowadza się łatwo, jednak praktyka pokazuje, że koszty nowelizacji są bardzo wysokie i są one znaczącym obciążeniem dla podatnika.

Zmiany w stawkach VAT


W latach 2011-2013 obowiązywać będą czasowe przepisy dotyczące podwyższenie stawek VAT.
W miejsce stawki 22% VAT pojawi się stawka 23% VAT.
W miejsce stawki 7% VAT pojawi się stawka 8% VAT .
W miejsce zryczałtowanej stawki 3% VAT dla taksówkarzy pojawi się stawka 4% VAT.

W miejsce jednej stawki obniżonej od 2011 r. mają obowiązywać dwie stawki obniżone: obok stawki obniżonej wynoszącej 8% (przejściowo do końca 2013 r.) ma funkcjonować druga stawka obniżona 5% VAT.

Stawka 5% VAT będzie miała zastosowanie do trzech rodzajów towarów i usług:

1)tych, które dotychczas objęte były stawką 3% VAT (nieprzetworzona żywność);

2)niektórych tych, do których zastosowanie miała stawka 0% VAT (książki, czasopisma specjalistyczne);

3)niektórych tych, do których zastosowanie miała stawka 7% VAT (część przetworzonej żywności).
Wprowadzenie stawki 5% VAT ma w założeniu nie być przejściowe.

Z powyższymi zmianami związane jest także zmniejszenie zakresu zastosowania stawki 0% VAT, która od 2011 roku nie będzie miała zastosowania do opodatkowania książek oraz czasopism specjalistycznych (wprowadzona zostanie 5% stawka VAT).

Od 1 stycznia 2011 r. wzrośnie również VAT na materiały budowlane - 23% oraz usługi budowlane - 8%.
Przysługująca inwestorom kwota zwrotu części VAT zawartego w cenie materiałów nie ulegnie jednak podwyższeniu. Zwrot VAT dotyczy towarów, które do czasu wejścia Polski do UE w 2004 r. były opodatkowane preferencyjną 7% stawką VAT, a po przystąpieniu Polski do Wspólnoty zostały opodatkowane podstawową, 22% stawką VAT. Zwrot części wydatków odpowiada różnicy stawek VAT między 7 % a 22 %
Mimo wzrostu podatku VAT do 23% resort finansów chce utrzymać zasadę zwrotu VAT od materiałów budowlanych odpowiadającego 15% podatku.

Problemem jest rozliczenie podatku VAT na przełomie 2010 i 2011 roku.
Z jaką stawką VAT należy wówczas zafakturować materiały pobrane w starym roku i roboty nie dokończone?
Przyjęcie zaliczki przed 1 stycznia 2011 r. będzie umożliwiało zastosowanie do niej starej stawki VAT. Zgodnie z przepisami rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy.

Od 1 stycznia 2011 r. czekają nas również inne zmiany:

1)czasowe (do końca 2013 r.) ograniczenie prawa do odli-czenia podatku naliczonego od samochodów oraz od paliwa do tych samochodów;

2)zasady opodatkowania okazjonalnego przewozu auto-busami osób

3)uchylenie przepisów przewidujących zakaz odliczeń podatku od importu usług z rajów podatkowych.

PAMIETAJ! W związku ze zmianami w podatku VAT trzeba dostosować kasy do nowych stawek VAT zmodyfikować system księgowy oraz fakturowy.

Zmiany odliczeń od samochodów

Ministerstwo Finansów opublikowało projekt zmian do ustawy o VAT, które dotyczą czasowego (2011-2013 r.) ograni-czenia odliczenia podatku VAT od zakupu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony oraz paliwa do nich.


Odliczenie ma być ograniczone do 60 % kwoty podatku określonej na fakturze zakupu i nie będzie mogło być większe niż 6 tys. zł.

Nie będzie miało jednak zastosowania m.in. do pojazdów specjalnych oraz innych niż wskazanych wcześniej pojazdów samochodowych, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:

1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 425 kg,

2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 493 kg,

3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest równa lub większa niż 500 kg.

Od 2011 roku zmienią się również zasady w zakresie odliczenia VAT od samochodów z kratką. Podatnicy, którzy w 2011 roku będą chcieli odliczyć cały VAT od zakupu auta z kratką, powinni jeszcze w tym roku uiścić przedpłatę lub podpisać umowę leasingu.

Zwolnienia podatkowe

Usługi dotyczące ochrony zdrowia
Dotychczas wszystkie usługi dotyczące ochrony zdrowia (z wyjątkiem usług weterynaryjnych), były zwolnione od podatku. Po nowelizacji od podatku zwolnione będą tylko te czynności, które służyć będą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Ze zwolnienia będą korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub leczniczy.

Usługi w zakresie edukacji
Obecnie wszelkie usługi w zakresie edukacji są zwolnione od podatku. Od nowego roku zwolnione od podatku mają być:
1) usługi świadczone przez:
a) jednostki objęte systemem oświaty w zakresie kształcenia i wychowania,
b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym oraz dostawa towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane;
2) usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym - świadczone przez nauczycieli;
3) usługi nauczania języków obcych oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane
4) usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego:
a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,
b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją,
c) finansowane w całości ze środków publicznych - oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane.

Osoby samotnie wychowujące dzieci
Prawo do preferencyjnego opodatkowania nie będzie przysługiwać wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione, ale wyłącznie tym, które faktycznie wychowują je samotnie.

Ulga internetowa
Nowelizacja daje możliwość odliczania ulgi internetowej osobom korzystającym z Internetu za pośrednictwem urządzeń mobilnych (laptopa, telefonu komórkowego) oraz w kawiarenkach internetowych. Użytkownik Internetu nie będzie musiał legitymować się posiadaniem faktury VAT, a każdy dowód, z którego będzie wynikało, że uiścił opłatę za użytkowanie Internetu (np. przelew bankowy), będzie stanowił podstawę dokonania odliczenia.

Ulga rehabilitacyjna
Poszerzony został krąg osób niepełnosprawnych o osoby niedo- widzące - które mogą skorzystać z ulgi na utrzymanie psa. Pies musi posiadać status psa asystującego w rozumieniu ustawy o rehabilitacji zawodowej.

Kredyty
W przyszłym roku banki zmniejszą akcję kredytową. Szacuje się, że banki przeznaczą na kredyty dla firm i osób prywatnych o 45 - 50 mld zł mniej. Spadek wartości udzielanych kredytów będzie efektem proponowanych przez ministra finansów zmian w ustawie o finansach publicznych. Według nich z kont banków od 2011 r. mają zniknąć pieniądze, jakie lokowały tam instytucje państwowe oraz samorządy lokalne. Wszystkie wolne środki mają trafiać do depozytu Ministerstwa Finansów prowadzonego przez Bank Gospodarstwa Krajowego. Wyprowadzenie tych pieniędzy z banków komercyjnych mocno ograniczy możliwość udzielania kredytów.

Inne zmiany
- obniżenie zasiłku pogrzebowego z obecnych ponad 6,4 tys. zł do 4 tys. zł
- 4 % wzrost akcyzy na wyroby tytoniowe
- ulgi w wysokości 49% i 51% dla studentów na przejazdy koleją i autobusami
- rozszerzenie ulg komunikacyjnych dla niewidomych
- zamrożenie wynagrodzenia osób zajmujących kierownicze
stanowiska państwowe do wysokości stawek z 2008 r.

Opracowanie Małgorzata Kuczyńska -Cichocka

Podłoga sportowa w pigułce

Sportowe konstrukcje podłogowe są przystosowane do anatomii człowieka i odgrywają decydującą role w trakcie jego ruchu. Struktura i przebieg ruchu jest w każdym sporcie inny, z tego powodu nie każda podłoga sportowa nadaje się do takich, czy innych potrzeb sportowych.

Aby wykonać podłogę sportową należy mieć duże doświadczenie parkieciarskie, jak również znać wymagania norm, dotyczących parametrów jakie są stawiane tym podłogom.
Dla zbudowania prawidłowej podłogi sportowej i jej odbioru (pomiarów sprawdzających) potrzebnych jest około 20 norm.
Prawidłowo wykonana podłoga sportowa powinna cechować się wysoką wytrzymałością mechaniczną, trwałością, zwiększoną sprężystością, izolacyjnością termiczną, zdolnością tłumienia dźwięków uderzeniowych oraz łatwością utrzymywania czystości. Nawierzchnie podłóg sportowych powinny być elastyczne, równe, gładkie, odporne na ścieranie i este- tyczne.

Szczególną cechą podłóg sportowych jest jej sprężystość, wpływająca bezpośrednio na ograniczenie ilości urazów, które mogą występować podczas uprawiania różnych dyscyplin sportowych, a zwłaszcza gier zespołowych.

Konstrukcja nośna nie może w istotny sposób ulec zmianie pod wpływem występujących sił dynamicznych, czy statycznych. Powierzchnia podłogi musi więc pozostać stabilna i jednolita. Wszystkie łączenia gwoździami czy śrubami muszą trwale wytrzymać pełne obciążenia występujące na powierzchni. Kleje powinny być trwale elastyczne i pod wpływem starzenia nie powinny:
• utracić wytrzymałości wiązania,
• nie powinny skruszeć,
• stwardnieć, lub zmięknąć.

Podział podłóg sportowych wiąże się ze stopniem ich sprężystości pod wpływem działającej siły dynamicznej.

Generalnie istnieją cztery rodzaje podłóg sportowych:
• Powierzchniowo elastyczna- całkowicie drewniana
• Punktowo elastyczna
• Kombinowana
• Mieszana

Podłoga powierzchniowo elastyczna (tradycyjna) składa się z elastycznej warstwy lub konstrukcji sztywno-zginającej rozprowadzającej obciążenia warstwy i okładziny wierzchniej.
Podłogi tego typu pod wpływem działania obciążenia punk- towego odkształcają się na stosunkowo dużej powierzchni. W związku z tym stosowane są one w obiektach przeznaczonych do profesjonalnego uprawiania sportu, a zwłaszcza gier zespołowych - koszykówki, piłki ręcznej. Bez specjalnych zezwoleń podłoga powierzchniowo elastyczna nadaje się do sportów rolkowych i rowerowych.
Podłoga ta powinna swoją sztywno-zginającą powierzchnią uwzględnić:
- stan bezpieczeństwa,
- poślizg,
- pozostałą głębokość po nacisku
- przetaczany po niej ciężar.

Podłoga powierzchniowo-elastyczna budowana jest w całości z drewna.
Na jej drewnianej konstrukcji podposadzkowej (legary, podkład) ułożony jest parkiet, najczęściej w jodełkę, gwoździowany lub śrubowany. Parkiet na podłodze sportowej powinien zostać ostatecznie wyszlifowany materiałem szlifierskim o ziarnistości 80, ponieważ lakier lepiej i mocniej wiąże się z podłożem, a odporność na uderzenia powłok lakierowych na chropowatej powierzchni jest większa aniżeli na gładkiej. Poza tym wierzch podłogi sportowej powinien być wykonany z drewna o jednorodnej budowie porów (np. buk, grab), co również sprzyja odporności lakieru na uderzenia.
Do zabezpieczenia podłóg sportowych używa się olejów lub lakieruje matowym lakierem z żywic syntetycznych, z pominięciem żywic fenolowo-formaldehydowych. Stosuje się również lakiery wodorozcieńczalne poliuretanowe.

W nowszych rozwiązaniach podłóg sportowych stosuje się panele podłogowe o grubości 20 mm, z fabrycznie naniesioną powłoką lakierniczą. Zgodnie z normą DIN 5036 cz. 1 powierzchnie tych podłóg, podobnie jak i tradycyjnie wykonanych, muszą odpowiadać współczynnikowi odbicia światła nie mniej niż p = 0,2.
Zalecane jest, aby kolorystyka drewna używana na takie podłogi była jasna, gdyż pomaga to w rozpoznawaniu nanie- sionych na niej kolorowych linii i oznaczeń pól do gry.

Podłoga punktowo elastyczna jest budowana bez użycia drewna.
Podłoga składa się z warstwy sprężystej mocowanej bezpośrednio do podłoża i warstwy nawierzchniowej. Podłoga jest miękko-giętka, przez co staje się podatna na obszary obciążeń jednostkowych stopy.
W wyniku jej szybkiej reakcji na niskie wartości obciążenia, jak również niską zabudowę i niski ciężar, nie wykazuje ona skłonności do kontrowania ruchów sportowca. Osiąga ona wysoki stopień bezpieczeństwa i znacznie zmniejsza ryzyko kontuzji przy upadkach. Elastyczność tej podłogi na małych przestrzeniach musi zostać ograniczona ze względu na konieczny stan bezpieczeństwa, a także odciążenia stóp sportowca w wyniku poślizgu, jak również wskutek zagrożenia przedwczesnym zmęczeniem mięśni w wyniku jej zbyt wielkiego tłumienia.
Materiałem nawierzchniowym jest tworzywo sztuczne, przeznaczone do tego celu, o grubości 10-14 mm, układane na odpowiednio przygotowaną elastyczną warstwę spodnią. Warstwa ta leży na jastrychu cementowym.
Podłogi tego typu stosowane są w szkolnych salach gimnastycznych, w obiektach do gry w siatkówkę, tenisa, badmintona, squash, pomieszczeniach dla gimnastyki leczniczej oraz w obiektach przeznaczonych do rekreacyjnego uprawiania sportu.

Podłoga kombinowana składa się z elastycznej warstwy lub konstrukcji sztywno-giętkiej rozdzielającej obciążenia warstwy, górnej warstwy elastycznej i warstwy wierzchniej. Jest to połączenie podłogi punktowo-elastycznej i powierzchniowo-elastycznej.
Podłogi te jednoczą w sobie daleko idące zalety funkcji sportowej podłogi powierzchniowo-elastycznej z zaletą funkcji ochronnej podłogi punktowo-elastycznej, przy czym funkcje tych obu podłóg są doskonale ze sobą skonsolidowane. W tym przypadku na powierzchniowo sprężystej drewnianej podbudowie ułożona jest syntetyczna nawierzchniowa warstwa punktowo sprężysta.
Podłogi tego typu mogą być stosowane w obiektach przeznaczonych do wyczynowego uprawiania sportu oraz w obiektach rekreacyjnych.

Podłoga mieszana składa się z warstwy elastycznej i średniosztywnej warstwy rozdzielającej obciążenia. Podłoga ta w wyniku powierzchniowo-usztywniającej konstrukcji uniknęła wady podłogi punktowo-elastycznej z jej mało powierzchniowymi muldami tłumiącymi, jak również wady podłogi powierzchniowo-elastycznej z jej twardą powierzchnią. Na tym typie podłogi sportowej nie należy obawiać się przedwczesnego zmęczenia mięśni sportowców, również niską zabudowę i niski ciężar, nie wykazuje ona skłonności jak również ograniczenia wyczynu w wyniku muldy ugięcia.
Podłogi sportowe poddawane są wszechstronnym badaniom i obciążeniom, które przeprowadza się przyrządami pomiarowymi przy zastosowaniu odpowiednich norm. W celu oceny przydatności podłóg do celów sportowych zostały opracowane procedury pomiarów najważniejszych właściwości podłóg sportowych. Powszechnie znanym i uznawanym w Europie dokumentem normalizacyjnym ustalającym wymagane parametry podłóg sportowych i sposoby ich mierzenia jest niemiecka norma DIN 18032-2 „Hale sportowe; nawierzchnie sportowe; wymagania i badania”. Należy pamiętać, że norma DIN 18032-2 nie określa sposobu budowy podłogi sportowej, a wyłącznie stawia wymagania nawierzchni - jej elementom składowym. Ponadto norma bada określone parametry podłogi sportowej, takie jak:
- pochłanianie energii uderzeń,
- ugięcie pionowe
- powierzchnię ugięcia,
- odbicie sprężyste piłki,
- tarcie powierzchniowe,
- odporność na obciążenie toczne.

Norma ta została przygotowana przez CEN (Europejski Komitet Normalizacyjny), aby zharmonizować standardy i metody badań. Norma zastępuje wszystkie lokalne normy krajowe. Indywidualni klienci mogą również wymagać dodatkowych certyfikatów np. związków sportowych (FIBA, INF) lub insty- tutów (Ma-rque NF, ISA Sport, DIN Certco).
W okresie od lutego 2007 r. do lutego 2008 r. była to w Polsce norma uznaniowa, natomiast po tym terminie została wprowadzona jako norma PN-EN.
Norma PN-EN 14904 jest podzielona na dwie części. Pierwsza część dotyczy bezpieczeństwa, druga - określa wymagania techniczne. Norma zawiera definicje, określa metody badań, określa minimalne i maksymalne wartości wymagań dla multi-sportowych, halowych nawierzchni sportowych. Określa ona również systemy nawierzchni. Norma ta nie obowiązuje dla nawierzchni hal tenisowych.
Norma PN-EN 14904 określa ponadto klasyfikację bezpie- czeństwa (klasyfikację ogniową) zarówno systemu podłogi, jak również poszczególnych jej elementów.
Każda nawierzchnia sportowa z innym składem, konstrukcją lub wierzchnią warstwą powinna być badana osobno i powinna uzyskać oddzielny certyfikat.
Podłoga sportowa dopiero po przejściu wszystkich testów z wynikiem pozytywnym może otrzymać atest międzynarodowej organizacji sportowej. Atest taki daje możliwość organizowania zawodów międzynarodowych.

Najczęściej spotykane nawierzchnie podłóg sportowych:

Wylewane nawierzchnie syntetyczne

Nawierzchnie syntetyczne wykonuje się z głównie z poliuretanów.
System składa się z warstwy poliuretanu o grubości około 2 mm na podkładzie ze spojonego granulatu gumowego o grubości najczęściej 7–9 mm, ułożonego na wylewce betonowej lub na konstrukcji drewnianej (legary, podkład, np. płyta OSB).
Nawierzchnie syntetyczne przeznaczone są do sal gimnastycznych i obiektów widowiskowo-sportowych.
Zalety nawierzchni: trwałość, brak spoin, duża dostępna paleta barw nawierzchni, czystość, niskie koszty zakupu i eksploatacji.

Opracowanie Jarosław Kurnikowski

Warsztat Parkieciarza

Nawet najlepszy fachowiec lub firma posadzkarska (parkieciarska) bez odpowiedniego oprzyąrządowania w maszyny, narzędzia, akcesoria i materiały eksploatacyjne staje się bezradna wobec starej wymagającej remontu posadzki lub nowo układanej. W cyklu kilku artykułów będziemy chcieli wyposażyć firmę parkieciarską w to co niezbędne do właściwego wykonywania prac na posadzce.

Przyjmujemy trochę na wyrost założenie, że ta firma dysponuje dużymi możliwościami finansowymi, że stać ją na pełne wyposażenie warsztatu pracy.
Oczywiście mała firma parkieciarska wyposażać się będzie w inny sposób dokonując selekcji i w pierwszej kolejności zbroić się w maszyny i narzędzia niezbędne, a inne kupować w miarę rozwoju lub korzystać z możliwości wypożyczenia pewnych maszyn (np. strippera mechanicznego, osuszaczy). Zwrócimy w końcu uwagę na produkty służące do konserwacji i bieżącej pielęgnacji posadzek drewnianych traktowanych dzisiaj przez wielu uznanych parkieciarzy po macoszemu. Znakomita większość firm parkieciarskich po szczęśliwym odbiorze pracy inkasuje zapłatę (oby zawsze w terminie) i … zapomina o użytkowniku. A dalsza opieka nad nim, jego posadzką może być zupełnie przyzwoitym źródłem stałego dochodu.

Zanim rozpoczniemy pracę na lub z posadzką powinniśmy pomyśleć o tym jak ją wykonywać bezpiecznie i wygodnie, jaki mieć ubiór roboczy, by nie był on przeszkodą lecz ułatwiał pracę i jakich zabezpieczeń oraz ochraniaczy winniśmy użyć, by nie ucierpiało nasze zdrowie.

Ubiór posadzkarza i parkieciarza to najczęściej kombinezon. Winien on w maksymalny sposób ułatwiać pracę w dużej części wykonywaną w pozycji „na kolanach”.
Kombinezon powinien pozwalać przechowywać tak ważne akcesoria jak np. miara składana, taśma miernicza, nóż itp.
Dobrze zaprojektowany kombinezon posiada prawie wszędzie różne kieszenie. Na klatce piersiowej najlepiej umieścić dwie wpuszczane, w których można przechowywać dokumenty, portfel a także telefon komórkowy.
Na jednej nich mogą być umiejscowione szlufki na drobne narzędzia lub znaczniki (ołówki, długopisy). W przedniej części spodni dobrze gdy się znajdują duże ukośne kieszenie pozwalające na łatwe sięganie do nich. Przeznaczeniem bocznych niezbyt głębokich kieszonek jest przechowywanie noża lub tradycyjnej calówki.
Z tego krótkiego opisu wynika, ze kombinezon parkieciarza to bardzo duża ilość schowków - kieszeni występujących także na spodniach. Kombinezony lub spodnie powinny posiadać na kolanach specjalne wzmocnienia wykonane z tkaniny typu cordura. Naszycia są z jednej strony otwarte by można w nie wsunąć nakolanniki chroniące kolana.
Bardzo ważną częścią kombinezonu są jego plecy. Zastosowana na nich tkanina typu strech musi być na tyle elastyczna by nie krępować ruchów przy schylaniu się lub pracy na kolanach.

Na odzieży roboczej - ochronnej nie powinniśmy oszczędzać. Ta najwyższej klasy szyta jest z tkaniny beaver® , która jest kompozycją bawełny i poliamidu, jest przy tym bardzo trwała oraz wodo- i olejoodporna, a przewaga bawełny zapewnia dobrą przepuszczalność, co wpływa na komfort pracy.

Mając dobry kombinezon musimy jednak pamiętać, że to nie wszystko, co tworzy nam właściwe bezpieczeństwo i higienę pracy. To zadnie spełniają także różnego rodzaju ochraniacze zabezpieczające stawy kolanowe, ręce, kręgosłup oraz wzrok i słuch, a także ułatwiające transport ciężkich maszyn, pojemników z klejami, parkietem wymagających niekiedy przemieszczenia na wysokie piętra.

Zawód parkieciarza wiąże się z potrzebą przenoszenia, niestety nie należących do lekkich, maszyn typu: szlifierka, jednotarczówka, odkurzacz przemysłowy. Producenci co prawda przewidzieli możliwość częściowego demontażu i rozbioru tych maszyn ale w dalszym ciągu pozostają one ciężkie oraz trudne do przemieszczania.

Warto wiec zadbać o kręgosłup stosując specjalny pas wzmac-niający plecy. Jest on wykonany z elastycznego materiału gwaran-tującego pełną swobodę ruchów, tym bardziej że oferuje się go w rozmiarach M - XXL pozwalających na właściwy dobór rozmiaru.

Oprócz pasa urządzeniem niezwykle przydatnym w transporcie szczególnie po schodach jest liftkar.
Umożliwia on bezpieczny i łatwy transport szlifierek do podłóg drewnianych, dużych ilości klepek parkietu, wiader z klejem i innych ciężkich przedmiotów.
Dzięki niemu jedna osoba jest w stanie rozładować sprzęt potrzebny do pracy i przetransportować go nawet po schodach. Liftkar jest dostarczany w komplecie z platformą, łado- warką, akumulatorem i pasem zabezpieczającym z dwoma hakami i zamkiem.
Liftakar występuje w dwóch odmianach. Posiadają one siłę nośną 110 lub 140 kg, pokonują stopnie z wysokością 210 mm w tempie od 35 do 48 schodów na minutę.
Prędkość pokonywania możemy sami regulować do warunków najkorzystniejszych w danej sytuacji. Oczywiście to urządzenie bardzo dobrze sprawdzi się także w transporcie na powierzchniach płaskich, czy też przy wjazdach na rampy wyładowcze i załadowcze.

W wielu sytuacjach należy przenieść elementy podłogi z jednego miejsca na drugie lub osadzić w innym przygotowanym do tego miejscu. Użyteczne okazują się w tym specjalne podnośniki i przyssawki.

Do przenoszenia elementów podłogi z gładką warstwą powierzchni używamy przyssawki pojedynczej lub podwójnej, która jest szczególnie przydatna w transporcie paneli oraz poprawkach przy układaniu.

Newralgiczną i narażoną na największe obciążenia częścią ciała (poza kręgosłupem o ochronie którego piszemy wyżej) są kolana. To przecież na kolanach najczęściej nakłada się kleje, oleje, układa parkiet oraz dokonuje wiele innych czynności. Prostą ochronę zapewnią nakolanniki wykonane z elastycznej pianki wsuwane w ubranie robocze (spodnie lub kombinezon). Bardziej wyrafinowane, ale też zapewniające skuteczniejszą ochronę są ochraniacze kolanowe. Mogą one występować w wersji lekarskiej i dzięki specjalnej konstrukcji chronić ścięgna i rzepkę kolanową poprzez równomierne rozłożenia napięcia na całą nogę.
Szczególnie warte polecenia są ochraniacze „Patella T” i GelTM. Te pierwsze, sprawdzone ortopedycznie, zalecane są tym wszystkim, którzy cierpią na dolegliwości zwyrodnieniowe.
Drugie z kolei pokryte są odporną na ścieranie powłoką nylonową, grubymi wkładkami oraz oryginalnym systemem zapinania „AltaLokTM” umożliwiającym lekkie obracanie się i przesuwanie.

Tak samo ważnym obszarem ochronnym są ręce, oczy i uszy. Praca z drewnem przy jego obróbce, np. przy jego cięciu i szlifowaniu, zawsze stwarza niebezpieczeństwo odprysku, stąd ważne są uniwersalne okulary ochronne posiadające możliwość regulowania długości i nachylenia oprawek. Specjalne szkła ze wzmocnioną powłoką tworzą zabezpieczenie przed uszkodzeniem lub zbiciem na skutek ich upadku.

Ochronę przed kurzem, pyłami, które nieodłącznie towarzyszą parkieciarzom (mimo coraz skuteczniejszych systemów odpylania w maszynach) stanowią maski ochronne. Np. maska ochronna model 3505 (ze stopniem ochrony FFP3 SD) skutecznie chroni przed pyłami rakotwórczymi z twardego drewna. Posiada perfekcyjnie wykonane, szczelnie zabezpieczenie okrywające okolice nosa. Jest to maska wielokrotnego użytku.

Codzienna praca z maszynami, które nie należą do cichych (szlifierki, piły, odkurzacze) nakazuje dbałość o narządy słuchu. Do ich ochrony służą słuchawki lub zatyczki ochronne. Te pierwsze są urządzeniami wielokrotnego użytku, mogą mieć wmontowane radio z ogranicznikiem hałasu do 82 dB oraz system regulacji wysokości z możliwością obracania. Zatyczki są bardzo prostym urządzeniem jednorazowego użytku, charakteryzują się wysoką zdolnością izolacyjną (SNR = 34dB). Łatwo dopasowują się do każdego przewodu słuchowego, wykonane są z bardzo delikatnego materiału, który nie powoduje nadmiernego ucisku.

Zachowanie właściwego bezpieczeństwa w pracy parkieciarza ma olbrzymie znaczenie nie tylko w trakcie wykonywania zawodu, ale także, a może szczególnie wtedy, kiedy nadejdzie czas zasłużonego odpoczynku - w zdrowiu i bez nabytych przez zaniechanie urazów.

Opracował Andrzej Walentynowicz www.janser.com.pl

Partnerzy - dystrybucja

<< Start < Poprzedni 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następny > Koniec >>
Wyniki 55 - 63 z 248

REDIX
ATLAS
Loba-Wakol
DĄBEX
TROTEC
Arbotec
Bostik


Baza dyplomowanych parkieciarzy

Baza dyplomowanych parkieciarzy





Profesjonalny Parkiet Sp. z o.o.
ul. Goławicka 1/31
03-550 Warszawa
tel. (22) 409-07-02

biuro@parkieciarzeosp.com.pl

Profesjonalny Parkiet Ogólnopolskie Stowarzyszenie Parkieciarzy Władze OSP
Copyright by Profesjonalny Parkiet. Fachowe Pismo Dla Branzy Parkieciarskiej 2010. Wszystkie prawa zastrzezone.