• IOS Image Rotator
  • IOS Image Rotator
Strona główna 2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001 2000 Dział reklamy Kontakt Partnerzy - dystrybucja






Nie masz jeszcze konta? Załóż konto

Czy podoba Ci się nasz nowy portal?

Wyniki
Jakich artykułów chciałbyś więcej znaleźć w gazecie?

Wyniki

3-4/2010

Warsztat Parkieciarza

Nawet najlepszy fachowiec lub firma posadzkarska (parkieciarska) bez odpowiedniego oprzyąrządowania w maszyny, narzędzia, akcesoria i materiały eksploatacyjne staje się bezradna wobec starej wymagającej remontu posadzki lub nowo układanej. W cyklu kilku artykułów będziemy chcieli wyposażyć firmę parkieciarską w to co niezbędne do właściwego wykonywania prac na posadzce.

Przyjmujemy trochę na wyrost założenie, że ta firma dysponuje dużymi możliwościami finansowymi, że stać ją na pełne wyposażenie warsztatu pracy.
Oczywiście mała firma parkieciarska wyposażać się będzie w inny sposób dokonując selekcji i w pierwszej kolejności zbroić się w maszyny i narzędzia niezbędne, a inne kupować w miarę rozwoju lub korzystać z możliwości wypożyczenia pewnych maszyn (np. strippera mechanicznego, osuszaczy). Zwrócimy w końcu uwagę na produkty służące do konserwacji i bieżącej pielęgnacji posadzek drewnianych traktowanych dzisiaj przez wielu uznanych parkieciarzy po macoszemu. Znakomita większość firm parkieciarskich po szczęśliwym odbiorze pracy inkasuje zapłatę (oby zawsze w terminie) i … zapomina o użytkowniku. A dalsza opieka nad nim, jego posadzką może być zupełnie przyzwoitym źródłem stałego dochodu.

Zanim rozpoczniemy pracę na lub z posadzką powinniśmy pomyśleć o tym jak ją wykonywać bezpiecznie i wygodnie, jaki mieć ubiór roboczy, by nie był on przeszkodą lecz ułatwiał pracę i jakich zabezpieczeń oraz ochraniaczy winniśmy użyć, by nie ucierpiało nasze zdrowie.

Ubiór posadzkarza i parkieciarza to najczęściej kombinezon. Winien on w maksymalny sposób ułatwiać pracę w dużej części wykonywaną w pozycji „na kolanach”.
Kombinezon powinien pozwalać przechowywać tak ważne akcesoria jak np. miara składana, taśma miernicza, nóż itp.
Dobrze zaprojektowany kombinezon posiada prawie wszędzie różne kieszenie. Na klatce piersiowej najlepiej umieścić dwie wpuszczane, w których można przechowywać dokumenty, portfel a także telefon komórkowy.
Na jednej nich mogą być umiejscowione szlufki na drobne narzędzia lub znaczniki (ołówki, długopisy). W przedniej części spodni dobrze gdy się znajdują duże ukośne kieszenie pozwalające na łatwe sięganie do nich. Przeznaczeniem bocznych niezbyt głębokich kieszonek jest przechowywanie noża lub tradycyjnej calówki.
Z tego krótkiego opisu wynika, ze kombinezon parkieciarza to bardzo duża ilość schowków - kieszeni występujących także na spodniach. Kombinezony lub spodnie powinny posiadać na kolanach specjalne wzmocnienia wykonane z tkaniny typu cordura. Naszycia są z jednej strony otwarte by można w nie wsunąć nakolanniki chroniące kolana.
Bardzo ważną częścią kombinezonu są jego plecy. Zastosowana na nich tkanina typu strech musi być na tyle elastyczna by nie krępować ruchów przy schylaniu się lub pracy na kolanach.

Na odzieży roboczej - ochronnej nie powinniśmy oszczędzać. Ta najwyższej klasy szyta jest z tkaniny beaver® , która jest kompozycją bawełny i poliamidu, jest przy tym bardzo trwała oraz wodo- i olejoodporna, a przewaga bawełny zapewnia dobrą przepuszczalność, co wpływa na komfort pracy.

Mając dobry kombinezon musimy jednak pamiętać, że to nie wszystko, co tworzy nam właściwe bezpieczeństwo i higienę pracy. To zadnie spełniają także różnego rodzaju ochraniacze zabezpieczające stawy kolanowe, ręce, kręgosłup oraz wzrok i słuch, a także ułatwiające transport ciężkich maszyn, pojemników z klejami, parkietem wymagających niekiedy przemieszczenia na wysokie piętra.

Zawód parkieciarza wiąże się z potrzebą przenoszenia, niestety nie należących do lekkich, maszyn typu: szlifierka, jednotarczówka, odkurzacz przemysłowy. Producenci co prawda przewidzieli możliwość częściowego demontażu i rozbioru tych maszyn ale w dalszym ciągu pozostają one ciężkie oraz trudne do przemieszczania.

Warto wiec zadbać o kręgosłup stosując specjalny pas wzmac-niający plecy. Jest on wykonany z elastycznego materiału gwaran-tującego pełną swobodę ruchów, tym bardziej że oferuje się go w rozmiarach M - XXL pozwalających na właściwy dobór rozmiaru.

Oprócz pasa urządzeniem niezwykle przydatnym w transporcie szczególnie po schodach jest liftkar.
Umożliwia on bezpieczny i łatwy transport szlifierek do podłóg drewnianych, dużych ilości klepek parkietu, wiader z klejem i innych ciężkich przedmiotów.
Dzięki niemu jedna osoba jest w stanie rozładować sprzęt potrzebny do pracy i przetransportować go nawet po schodach. Liftkar jest dostarczany w komplecie z platformą, łado- warką, akumulatorem i pasem zabezpieczającym z dwoma hakami i zamkiem.
Liftakar występuje w dwóch odmianach. Posiadają one siłę nośną 110 lub 140 kg, pokonują stopnie z wysokością 210 mm w tempie od 35 do 48 schodów na minutę.
Prędkość pokonywania możemy sami regulować do warunków najkorzystniejszych w danej sytuacji. Oczywiście to urządzenie bardzo dobrze sprawdzi się także w transporcie na powierzchniach płaskich, czy też przy wjazdach na rampy wyładowcze i załadowcze.

W wielu sytuacjach należy przenieść elementy podłogi z jednego miejsca na drugie lub osadzić w innym przygotowanym do tego miejscu. Użyteczne okazują się w tym specjalne podnośniki i przyssawki.

Do przenoszenia elementów podłogi z gładką warstwą powierzchni używamy przyssawki pojedynczej lub podwójnej, która jest szczególnie przydatna w transporcie paneli oraz poprawkach przy układaniu.

Newralgiczną i narażoną na największe obciążenia częścią ciała (poza kręgosłupem o ochronie którego piszemy wyżej) są kolana. To przecież na kolanach najczęściej nakłada się kleje, oleje, układa parkiet oraz dokonuje wiele innych czynności. Prostą ochronę zapewnią nakolanniki wykonane z elastycznej pianki wsuwane w ubranie robocze (spodnie lub kombinezon). Bardziej wyrafinowane, ale też zapewniające skuteczniejszą ochronę są ochraniacze kolanowe. Mogą one występować w wersji lekarskiej i dzięki specjalnej konstrukcji chronić ścięgna i rzepkę kolanową poprzez równomierne rozłożenia napięcia na całą nogę.
Szczególnie warte polecenia są ochraniacze „Patella T” i GelTM. Te pierwsze, sprawdzone ortopedycznie, zalecane są tym wszystkim, którzy cierpią na dolegliwości zwyrodnieniowe.
Drugie z kolei pokryte są odporną na ścieranie powłoką nylonową, grubymi wkładkami oraz oryginalnym systemem zapinania „AltaLokTM” umożliwiającym lekkie obracanie się i przesuwanie.

Tak samo ważnym obszarem ochronnym są ręce, oczy i uszy. Praca z drewnem przy jego obróbce, np. przy jego cięciu i szlifowaniu, zawsze stwarza niebezpieczeństwo odprysku, stąd ważne są uniwersalne okulary ochronne posiadające możliwość regulowania długości i nachylenia oprawek. Specjalne szkła ze wzmocnioną powłoką tworzą zabezpieczenie przed uszkodzeniem lub zbiciem na skutek ich upadku.

Ochronę przed kurzem, pyłami, które nieodłącznie towarzyszą parkieciarzom (mimo coraz skuteczniejszych systemów odpylania w maszynach) stanowią maski ochronne. Np. maska ochronna model 3505 (ze stopniem ochrony FFP3 SD) skutecznie chroni przed pyłami rakotwórczymi z twardego drewna. Posiada perfekcyjnie wykonane, szczelnie zabezpieczenie okrywające okolice nosa. Jest to maska wielokrotnego użytku.

Codzienna praca z maszynami, które nie należą do cichych (szlifierki, piły, odkurzacze) nakazuje dbałość o narządy słuchu. Do ich ochrony służą słuchawki lub zatyczki ochronne. Te pierwsze są urządzeniami wielokrotnego użytku, mogą mieć wmontowane radio z ogranicznikiem hałasu do 82 dB oraz system regulacji wysokości z możliwością obracania. Zatyczki są bardzo prostym urządzeniem jednorazowego użytku, charakteryzują się wysoką zdolnością izolacyjną (SNR = 34dB). Łatwo dopasowują się do każdego przewodu słuchowego, wykonane są z bardzo delikatnego materiału, który nie powoduje nadmiernego ucisku.

Zachowanie właściwego bezpieczeństwa w pracy parkieciarza ma olbrzymie znaczenie nie tylko w trakcie wykonywania zawodu, ale także, a może szczególnie wtedy, kiedy nadejdzie czas zasłużonego odpoczynku - w zdrowiu i bez nabytych przez zaniechanie urazów.

Opracował Andrzej Walentynowicz www.janser.com.pl

Partnerzy - dystrybucja

Europejskie BHP użytkowania maszyn

Przepisy z zakresu użytkowania maszyn w zakładach pracy zostały zweryfikowane i dostosowane do przepisów unijnych, a to wszystko oczywiście powiązane jest z wejściem Polski do Unii Europejskiej.

Każdy pracodawca powinien doskonale orientować się w przepisach dotyczących użytkowania maszyn i urządzeń technicznych, oraz narzędzi pracy użytkowanych w swoim zakładzie pracy. Przepisy takie można znaleźć w Dzienniku Ustaw nr 191, Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30 października 2002 roku.

Przeanalizujemy tu problematykę wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn i urządzeń podczas pracy, ale nie będzie to wykładnia dla pracodawcy lecz podkreślenie istoty problemu.

Każdy parkieciarz w swojej pracy wykorzystuje maszyny i urządzenia, aby wykonać usługi zlecone przez inwestora. Jest to sprawa oczywista, ale nie zawsze jest oczywiste, czy maszyny i urządzenia, którymi się posługuje spełniają wymagania BHP. Nikt oczywiście nie zakłada najgorszego, czyli wypadku przy pracy. W jednym z ostatnich nr „Profesjonalny Parkiet” pisaliśmy o oznakowaniach produktów wprowadzanych na rynek parkieciarki, tzn: lakier, kleje, olej i olejo-woski, im postawionych norm przez ITB i jak te normy przekładają się na nasze bezpieczeństwo. Powstaje zatem pytanie, czy przepisy BHP w odniesieniu do maszyn i urządzeń mają wpływ na nasze bezpieczeństwo?. Odpowiedź jest prosta, oczywiście że tak, bezpośrednio i pośrednio. Tak można zakończyć temat, gdyby nie pytanie, czy znamy te przepisy i czy stosujemy je, aby chronić nasze zdrowie i innych w tym przypadku naszych pracowników?

KARTY BEZPIECZEŃSTWA?

Państwowa Inspekcja Pracy przy rejestrowaniu działalności gospodarczej przez pracodawcę, wydaje karty oceny zgodności maszyn i urządzeń z wymaganiami dyrektyw EWG i WE.

Na podstawie takiej karty można ocenić, czy maszyna lub urządzenie spełnia przepisy dopuszczające ją do użytkowania, a tym samym, czy jest dla nas bezpieczna? Trzeba też wiedzieć, że wprowadzenie takiej maszyny czy urządzenia do użytku, która nie spełnia takich norm wiąże się z grzywną dla pracodawcy lub użytkownika. Ustawa z 29 sierpnia 2003 r. o systemie oceny zgodności , określa kary grzywny za nieprzestrzeganie jej postanowień.

Kary dla pracodawców za nieprzestrzeganie art. 217 kodeksu pracy to 500 zł, natomiast kara dla osób lub firm nie przestrzegających art. 45,46,47,47a. kodeksu pracy to kwota 100 000 zł.

SYSTEMY KONTROLI

System kontroli wyrobów wprowadzonych do obrotu, który w Polsce obowiązuje po poprawkach od 1 maja 2004 roku, tworzy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz wyspecjalizowane organa, a jednym z nich jest Państwowa inspekcja pracy. Kontrole nowych maszyn wprowadzonych do obrotu w Polsce prowadzi także Państwowa Inspekcja Pracy w imieniu której występują Okręgowe Inspektoraty Nadzorujące.

W przypadku kontroli przez Inspektora PIP, sprawdzane zawsze są deklaracje zgodności w odniesieniu do normy PN EN 45014, która określa zgodność ze składaną deklaracją przez dostawcę. Celem takiej deklaracji jest wyrażenie zapewnienia, ze maszyna spełnia wymagania deklaracji i określa, kto jest odpowiedzialny za tę zgodność, czyli producenta. Deklaracja zgodności powinna mieć formę oddzielnego dokumentu. W dokumentacji technicznej maszyny może być informacja o wystawionej deklaracji z podaniem np. zharmonizowanych norm, które zostały uwzględnione przy projektowaniu i budowie maszyny, deklaracja może także stanowić załącznik do faktury lub instrukcji użytkowania maszyny. Bardzo ważne jest, aby w takiej deklaracji była zawarta informacja jak zidentyfikować osobę która podpisała deklarację. W przypadku dochodzenia, czy postępowania wyjaśniającego pozwala to zidentyfikować producenta. Deklaracja, którą otrzymamy razem z maszyną czy urządzeniem powinna zawierać:

- nazwę i adres producenta lub dostawcy

- identyfikację maszyny ( np. nazwę, typ lub model, numer seryjny )

- oświadczenie zgodności

- przepisy oraz normy z podaniem ich numeru i tytułu, które spełnia maszyna

- datę i miejsce wystawienia deklaracji

- podpis, nazwisko i stanowisko uprawnionej osoby wystawiającej deklarację

MASZYNY I URZĄDZENIA A PRACODAWCA.

Przepisy ogólne na podstawie art.237 §2 Kodeksu Pracy normują takie określenia jak:

- maszyna- czyli urządzenie techniczne, narzędzia oraz instalacje użytkowane podczas pracy

- użytkowanie maszyny- czyli wykonywanie wszelkich czynności związanych z maszyną takich jak uruchamianie jej, zatrzymywanie, użytkowanie, transportowanie, naprawianie, modernizowanie, modyfikowanie, konserwowanie

- operator – czyli pracownik, któremu powierzono zadanie użytkowania maszyny po uprzednim przeszkoleniu i przyuczeniu

To niektóre, istotne określenia o których pracodawca jest zobowiązany wiedzieć i wiedzę tą przekazać pracownikom. Poza terminologią, którą trzeba sobie przyswoić, pracodawca jest zobowiązany podjąć takie działania, które zapewnią, że maszyny udostępnione na terenie zakładu pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę są właściwe i odpowiednio przystosowane do wykonywania zleconej pracy. Każda maszyna zainstalowana lub wprowadzona do eksploatacji przez pracodawcę powinna spełniać wymagania wynikające z oceny zgodności, mianowicie:

- będzie posiadać deklarację zgodności wystawioną przez producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela

- będzie spełniać wymagania zasadnicze w zakresie konstrukcji oraz dokumentacji technicznej

- będzie oznakowana symbolem CE ( jeżeli jest on wymagany).

PRACODAWCA A PRACOWNIK

Pracodawca powinien zapewnić pracownikom dostęp do informacji, w tym pisemnych instrukcji dotyczących użytkowania maszyn. Instrukcje te powinny zawierać informacje dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie:

- warunków użytkowania maszyn

- występowania możliwych do przewidzenia sytuacji nietypowych

- praktyki użytkowania maszyn

Instrukcje powinny być opracowane w sposób zrozumiały dla pracowników, których dotyczą. Pracodawca powinien informować pracowników o zagrożeniach związanych z maszynami znajdującymi się w miejscu pracy lub jego otoczeniu oraz wszelkich zmianach w nich wprowadzonych w takim zakresie, w jakim zmiany te mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo maszyny.

Pracodawca ma obowiązek zapewnić pracownikom :

- użytkującym maszyny odbycie odpowiedniego przeszkolenia w zakresie bezpiecznego ich użytkowania

- wykonującym naprawy, modernizację, konserwację lub obsługę maszyn odbycie specjalistycznego przeszkolenia w tym zakresie.

ZASADY BHP DOTYCZĄCE MASZYN

Najważniejsze Wymagania w zakresie wymagań BHP dotyczące maszyn są następujące:

1. Oświetlenie - dostosowane do potrzeb wykonywanych czynności.

2. Elementy sterownicze – powinny znajdować się w widocznym miejscu, być łatwe do zidentyfikowania, a ich obsługa nie powinna stwarzać dodatkowych zagrożeń.

Elementy powinny być wytrzymałe i odporne na dodatkowe obciążenie, powinny być tak wykonane aby ich rozmieszczenie i siła nacisku były zgodne z zasadami ergonomicznymi.

3. Umiejscowienie pulpitu głównego powinno umożliwiać operatorowi wysyłanie sygnałów ostrzegawczych, optycznych lub akustycznych

4. Zatrzymanie normalne, czyli każda maszyna powinna być wyposażona w element sterowniczy służący do całkowitego i bezpiecznego zatrzymania maszyny w sytuacji zagrożenia. Element sterowniczy zatrzymujący całkowicie maszynę powinien być uprzywilejowany wobec innych elementów uruchamiających.

5. Urządzenie do awaryjnego wyłączenia tzw. Wyłącznik „ stop”. Każda maszyna powinna posiadać co najmniej jeden wyłącznik awaryjny. Wyłącznik taki powinien mieć odpowiedni kształt i kolor, a jego działanie powinno spowodować całkowite zatrzymanie maszyny.

6. Zapobieganie zagrożeniom związanym z elementami ruchomymi. Elementy maszyny powinny być zaprojektowane, wykonane i rozmieszczone tak, aby nie powodowały zagrożeń, powinny być wyposażone w stałe osłony lub urządzenia zabezpieczające.

7. Wymagania ogólne dotyczące osłon i urządzeń. Osłony takie powinny być solidnej konstrukcji, umieszczone w odpowiedniej odległości od strefy niebezpiecznej i powodować minimalne utrudnienia w obserwacji procesu produkcji. Urządzenia te powinny umożliwić wykonanie wymiany części oraz prac konserwacyjnych.

8. Zasilanie energią elektryczna. Maszyna powinna być tak zaprojektowana i wykonana aby zapobiegać zagrożeniom elektrycznym.

9. Hałas i drgania. Maszyna powinna być tak zaprojektowana i wykonana aby zagrożenia wynikające z emisji hałasu i drgań były ograniczone do możliwie najniższego poziomu.

10. Emisja pyłów i gazów. Jeżeli maszyna w swoim działaniu wytwarza gazy lub pył to powinna być wyposażona w takie urządzenia które umożliwiają ich usunięcie.

11. Konserwacja maszyn. Urządzenia regulacji i konserwacji maszyn powinny być umieszczone poza strefami niebezpiecznymi a czynności o których mowa powinny być wykonywane podczas postoju maszyn.

12. Urządzenia informacyjne. Informacje potrzebne do sterowania maszyna powinny być jednoznaczne i łatwo zrozumiałe.

13. Urządzenia ostrzegawcze. Każda maszyna powinna być wyposażona w znaki ostrzegawcze, które są łatwo dostrzegalne, spełniają wymagania dotyczące kolorów i sygnałów bezpieczeństwa.

14. Instrukcja obsługi. Maszyna powinna posiadać instrukcje obsługi w języku polskim, zawierającą najbardziej istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa pracy, obsługi, konserwacji, napraw i transportu maszyny.

Poradnik parkieciarza * słownik pojęć budowlanych

Szanowni Parkieciarze, specjalnie dla Was przygotowaliśmy słownik pojęć stosowanych w terminologii budowlanej i parkieciarskiej. Jesteśmy przekonani, że w Waszej codziennej pracy będzie on bardzo pomocny i ułatwi np. spisanie umów z inwestorami i jednocześnie usystematyzuje poprawność określeń fachowych. W następnych numerach gazety ciąg dalszy.

Redakcja.

Podłoża. Pojęcia podstawowe

PODŁOGA

Część wykończenia budynku składająca się z następujących warstw wykonanych kolejno na podłożu (stropie bądź gruncie):

- izolacji (przeciwwilgociowej, termicznej, akustycznej)

- warstwy ochronnej podkładu

- posadzki

PODŁOŻE

Strop lub grunt, na którym wykonane są warstwy podłogi

PODKŁAD

Konstrukcja budowlana wykonana na podłożu lub na leżącej na nim warstwie izolacyjnej, którą można użytkować bezpośrednio jako posadzkę lub pokryć okładziną np. podkłady drewniane, cementowe, anhydrytowe

POSADZKA

Górna, użytkowa warstwa podłogi wykonana z parkietu, płytek ceramicznych, wykładziny dywanowej, PCV, kamienia itd.

ŚLEPA PODŁOGA

Konstrukcja podłogowa z płyt drewnopochodnych lub desek opartych na legarach

ZAPRAWA CEMENTOWA

Mieszanina cementu (głównie portlandzkiego), drobnego kruszywa (piasek, kruszyny, miał - o ziarnach do 5 mm) i wody. Jako dodatki uplastyczniające dodaje się plastyfikatory mineralne i plastyfikatory chemiczne.

IZOLACJA PRZECIWWILGOCIOWA

Warstwa (np. papa czy folia) chroniąca podłogę przed zawilgoceniem wodą gruntową lub wilgocią resztkową ze stropu

IZOLACJA PAROSZCZELNA

Zapobiega przenikaniu pary wodnej przez strop z pomieszczenia leżącego na niższej kondygnacji

IZOLACJA WODOSZCZELNA

Warstwa zapobiegająca przenikaniu wilgoci z miejsc szczególne narażonych na działanie wody (pralnie, łazienki)

IZOLACJA AKUSTYCZNA

Warstwa zapobiegająca przenoszeniu dźwięków powstających w wyniku uderzeń w podłogę, chodzenia itp

WARSTWA OCHRONNA

Warstwa (np. folia) chroniąca izolację termiczną i akustyczną przed zawilgoceniem w czasie wykonywania podkładu, a także zapobiegająca przenikaniu ciepłego, wilgotnego powietrza pod warstwę izolacji termicznej

IZOLACJA TERMICZNA

Warstwa (np. twardy styropian) chroniąca podłogę przed przemarzaniem i zapobiegająca powstawaniu efektu kondensacji

BETON

Mieszanina cementu ( portlandzkiego lub hutniczego), kruszywa naturalnego, mineralnego i łamanego (piasek, żwir, pospółka) i wody.

Jako dodatki uplastyczniające dodaje się plastyfikatory mineralne i plastyfikatory chemiczne. Klasa betonu np. B20, B30, oznacza jego wytrzymałość na ściskanie i odpowiednio wynosi 20 Mpa i 30 Mpa. z powodu różnej frakcji ziaren kruszywa niemożliwe jest zbadanie wilgotności betonów metodą karbidową CM. Badanie takie przeprowadza się laboratoryjnie metodą suszarokowowagową. - okres odsychania betonów jest bardzo długi i trwa nawet kilka lat.

MOSTEK TERMICZNY (CIEPLNY)

Miejsca charakteryzujące się zwiększonymi stratami ciepła w obudowie budynku np. naroża, itp. W tych miejscach występuje zwiększony strumień cieplny oraz następuje lokalne obniżenie temperatury powierzchni (pojawić się może pleśń i grzyby) jednym z powodów jego powstania może być źle zaprojektowany i wykonany obiekt.

<< Start < Poprzedni 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Następny > Koniec >>
Wyniki 55 - 63 z 246

REDIX
ATLAS
Loba-Wakol
DĄBEX
TROTEC
Arbotec
Bostik


Baza dyplomowanych parkieciarzy

Baza dyplomowanych parkieciarzy





Profesjonalny Parkiet Sp. z o.o.
ul. Goławicka 1/31
03-550 Warszawa
tel. (22) 409-07-02

biuro@parkieciarzeosp.com.pl

Profesjonalny Parkiet Ogólnopolskie Stowarzyszenie Parkieciarzy Władze OSP
Copyright by Profesjonalny Parkiet. Fachowe Pismo Dla Branzy Parkieciarskiej 2010. Wszystkie prawa zastrzezone.